Blog i Modlitwa - Widoki na Raj

  ETAP 2 – PROROCY: Droga wierności i upadku    Część 4 – Panowanie Dawida: radość, grzech i nawrócenie   (2 Księga Samuela 7)   Bóg buduje dom nie z kamieni, ale z serc wiernych.    Druga Tajemnica – Przymierze Dawida z Bogiem   (2 Sm 7, 1–29)   Gdy król Dawid mieszkał już w swoim domu,   a Pan dał mu wytchnienie od wszystkich wrogów dokoła,   rzekł do proroka Natana:     „Oto ja mieszkam w domu z cedru,   a Arka Boża mieszka w namiocie.”     Natan odpowiedział królowi:   „Czyń wszystko, co zamierzasz w sercu,   bo Pan jest z tobą.”     Lecz tej samej nocy Pan skierował do Natana słowo:     „Idź i powiedz mojemu słudze Dawidowi:     Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie?     Ja cię wziąłem z pastwiska, spośród owiec,   abyś był wodzem nad moim ludem Izraelem. ...

         Analizując układ czarnych, szarych i białych trójkątów, można dostrzec w nich formę Gwiazdy Dawida, będącej symbolem judaizmu. Jezus Chrystus wywodzi się z narodu żydowskiego, a Jego przyjście stało się momentem rozdzielenia dobra od zła, ziarna od plew. Naród Wybrany otrzymał szczególną obecność Boga, jednak odpowiedź na nią była różna. Jedni Jezusa przyjęli, inni Go odrzucili, a jeszcze inni pozostali niezdecydowani. Ta sama dynamika powtarza się w całej ludzkości. Czerwone kropki symbolizują tych, którzy odrzucili Chrystusa, niebieskie – tych, którzy Go przyjęli, a zielone – ludzi niezdecydowanych lub tych, którzy nie zetknęli się jeszcze z Ewangelią. W ten sposób cała ludzkość dziedziczy duchową strukturę Narodu Wybranego, a podział ten nie dotyczy jedynie jednego narodu, lecz całego świata. Szczególnie trudna jest sytuacja ludzi niezdecydowanych, poruszających się w szarości. Szarość ta może zostać zapisana w kodzie szesnastkowym jako 666666. Ideal...

            Kilka tygodni temu pojawiła się we mnie wizja symbolu, który stał się punktem wyjścia do dalszych rozważań. Przez ten czas wizja ta stopniowo się krystalizowała, aż osiągnęła formę, którą przedstawiam w tej publikacji. W trakcie pracy nad nią wielokrotnie modyfikowałem zarówno sam znak, jak i towarzyszący mu opis, starając się jak najpełniej oddać sens, który stopniowo się przede mną odsłaniał. Pierwsza wersja symbolu miała postać przypominającą diament. Można ją interpretować jako obraz stanu świata w czasie, gdy ludzie będą już przygotowani na powtórne przyjście Mesjasza. Diament ten wyrażał jednak jedynie fragment znaczenia, które chciałem przekazać. Współczesna rzeczywistość duchowa i społeczna jest bowiem znacznie bardziej złożona. Dopiero zestawienie dwóch wersji symbolu pozwala zbliżyć się do pełniejszego zrozumienia jego sensu. Mam przy tym świadomość, że nie wszystkie znaczenia zostały jeszcze odkryte i że symbol ten nadal domaga się re...

  ETAP 2 – PROROCY: Droga wierności i upadku    Część 4 – Panowanie Dawida: radość, grzech i nawrócenie   (2 Księga Samuela 6)   Radość, która płynie z obecności Boga, jest najczystszą formą modlitwy.    Pierwsza Tajemnica – Przeniesienie Arki do Jerozolimy   (2 Sm 6, 1–15)   Dawid zgromadził znowu wszystkich wybranych Izraela, trzydzieści tysięcy ludzi,   i wyruszył z całym ludem, by sprowadzić z Kiriat-Jearim Arkę Bożą,   nad którą wzywano imienia Pana Zastępów,   który zasiada na cherubach.     Umieścili Arkę Bożą na nowym wozie i wzięli ją z domu Abinadaba.   Dawid i cały dom Izraela tańczyli przed Panem z całym zapałem,   przy dźwiękach cytr, harf, bębnów, grzechotek i cymbałów.     Kiedy doszli do klepiska Nakona,   Uzza wyciągnął rękę do Arki Bożej i chwycił ją, bo woły się potknęły.     Wtedy zapłonął ...

 ETAP 2 – PROROCY: Droga wierności i upadku    Część 3 – Ucieczka i modlitwa: Dawid w pieśniach i próbach   (2 Księga Samuela 2, 1–7; 5, 1–5)   Bóg wypełnia swoje obietnice w czasie, który jest doskonały.    Piąta Tajemnica – Namaszczenie Dawida na króla   (2 Sm 2, 1–7; 5, 1–5)   Po śmierci Saula Dawid zapytał Pana:   „Czy mam iść do któregoś z miast Judy?”     Pan odpowiedział: „Idź.”     „Dokąd mam iść?” – zapytał Dawid.     Pan rzekł: „Do Hebronu.”     Dawid poszedł tam wraz z dwoma żonami,   a także z ludźmi, którzy mu towarzyszyli.     Wtedy mężowie Judy przyszli i namaścili Dawida na króla nad domem Judy.     Po pewnym czasie wszystkie pokolenia Izraela przyszły do Dawida do Hebronu i rzekły:     „Oto my jesteśmy kością z twojej kości i ciałem z twojego ciała.   Już dawniej,...

Dzięki temu uczestnictwu jesteśmy zdolni dostrzec ideę, ku której zmierza świat, budując już teraz Królestwo Boże na ziemi. Choć w nim uczestniczymy, to przez własne ułomności, zło i grzech często się od tej idei oddalamy. Oddalamy się od Boga, od Trójcy, od dobra i od tego, co buduje. Jednocześnie jednak, zbliżając się do poznania tej tajemnicy, zbliżamy się do pełnej jedności całego stworzenia — materialnego i duchowego — ludzi, Boga i istot niebieskich. Znak „=” powinien być również obecny w naszych relacjach z Bogiem, z innymi ludźmi i z samymi sobą. Tak jak w Trójcy Świętej istnieje równość pomiędzy Bogiem Ojcem, Synem Bożym i Duchem Świętym, tak samo powinna istnieć równowaga w okazywaniu szacunku, miłości i dobra Bogu, człowiekowi i sobie samemu. Odniesienie do Boga rozumiem jako poddanie się Jego woli oraz nieustanne kierowanie ku Niemu swoich myśli i czynów. Odniesienie do drugiego człowieka pojmuję jako otwartość na jego wolę oraz zwracanie ku niemu swoich myśli i działań. Na...

ETAP 2 – PROROCY: Droga wierności i upadku    Część 3 – Ucieczka i modlitwa: Dawid w pieśniach i próbach   (1 Księga Samuela 31; 2 Księga Samuela 1)   Bóg uczy nas żałoby, która jest modlitwą, nie zemstą.    Czwarta Tajemnica – Śmierć Saula i żałoba Dawida   (1 Sm 31; 2 Sm 1)   Filistyni walczyli z Izraelem,   a mężowie izraelscy uciekali przed nimi i polegli na górze Gilboa.     Filistyni dopadli Saula i jego synów: Jonatana, Abinadaba i Malkiszuę.     Gdy walka się wzmogła,   Saul został ciężko ranny od strzał łuczników.     Rzekł więc do swojego giermka:   „Dobądź miecza i przebij mnie nim,   by nie przyszli ci nieobrzezani i nie urągali mi.”     Lecz giermek nie chciał tego uczynić, bo bardzo się bał.     Wtedy Saul sam rzucił się na miecz.     Gdy Dawid usłyszał o śmierci Saula i Jonat...

W życiu duchowym bardzo ważne znaczenie ma symbol „=”. W całym wszechświecie musi bowiem panować równowaga. Wszędzie tam, gdzie równowaga zostaje zachwiana, pojawia się chaos i zniszczenie. Również sfera duchowa wymaga harmonii. Podobnie istotne są symbole „+” i „−”. Te dwa znaki muszą się wzajemnie równoważyć — powinno być tyle samo plusów co minusów. Jednocześnie minusy muszą być jak najbardziej „czystymi” minusami, tak jak plusy powinny być możliwie „czystymi” plusami. Zmierzam do tego, aby zachęcić ludzi do filtrowania i analizowania swojej duszy, psychiki i wnętrza w taki sposób, by jasno oddzielać to, co złe, od tego, co dobre. Chodzi o to, by kształtować swoją duchowość tak, aby dobro było możliwie w pełni dobre, a zło możliwie w pełni złe. Dzięki temu łatwiej jest odkryć, co w nas jest dobre, a co złe, a następnie podjąć wysiłek usunięcia ze swojego życia tego, co złe. Fakt, że czasem popełniamy zło, nie powinien nas załamywać ani zniechęcać do dalszej pracy nad sobą. Właśnie d...