Przytoczyłem Dekalog według Księgi Wyjścia (Wj 20,1–17). Nie uczyniłem tego przypadkowo. Chciałem wrócić do źródła, do słów, które zostały wypowiedziane wprost, zanim zostały skrócone, uporządkowane i ujęte w katechetyczne formuły. Gdy uważnie porówna się tekst biblijny z wersją przykazań używaną w Kościele katolickim, można dostrzec różnice w podziale i numeracji. W tekście biblijnym zakaz sporządzania rzeźb i obrazów oraz oddawania im pokłonu stanowi wyraźną część drugiego przykazania. W katechetycznej formule treść ta zostaje włączona do pierwszego przykazania, natomiast rozróżnienie między pożądaniem żony bliźniego a jego dóbr rozdzielono na dwa osobne punkty. Nie twierdzę, że zmieniono sens moralny. Sens pozostaje ten sam — Bóg ma być na pierwszym miejscu, a serce człowieka nie może być rozdarte między Stwórcą a rzeczami stworzonymi. Zastanawia mnie jednak sposób redakcji. Skrót zawsze coś upraszcza, a uproszczenie może coś zaciemnić. Dlatego wracam do tekstu pierwotnego, aby zoba...