Przejdź do głównej zawartości

[15.03] [19/04/2014] - Dekalog i obrazy

Przytoczyłem Dekalog według Księgi Wyjścia (Wj 20,1–17). Nie uczyniłem tego przypadkowo. Chciałem wrócić do źródła, do słów, które zostały wypowiedziane wprost, zanim zostały skrócone, uporządkowane i ujęte w katechetyczne formuły. Gdy uważnie porówna się tekst biblijny z wersją przykazań używaną w Kościele katolickim, można dostrzec różnice w podziale i numeracji. W tekście biblijnym zakaz sporządzania rzeźb i obrazów oraz oddawania im pokłonu stanowi wyraźną część drugiego przykazania. W katechetycznej formule treść ta zostaje włączona do pierwszego przykazania, natomiast rozróżnienie między pożądaniem żony bliźniego a jego dóbr rozdzielono na dwa osobne punkty.

Nie twierdzę, że zmieniono sens moralny. Sens pozostaje ten sam — Bóg ma być na pierwszym miejscu, a serce człowieka nie może być rozdarte między Stwórcą a rzeczami stworzonymi. Zastanawia mnie jednak sposób redakcji. Skrót zawsze coś upraszcza, a uproszczenie może coś zaciemnić. Dlatego wracam do tekstu pierwotnego, aby zobaczyć całość.

Uważam, że obraz czy figura same w sobie nie są złe. Materia nie jest wrogiem ducha. Obrazy mogą pomagać w modlitwie, skupieniu, kontemplacji. Mogą być jak okno, przez które człowiek patrzy ku Temu, który jest niewidzialny. Nie mogą jednak stać się celem samym w sobie. Nie mogą zastąpić Boga. Są tylko znakiem.

Cześć i chwała należą się wyłącznie Bogu — w duchu i w prawdzie. To zdanie wraca do mnie często. Dlatego także moje własne symbole i grafiki traktuję jako próbę wyrażenia tego, co wewnętrzne. Nie oddaję im czci. Nie są świętością samą w sobie. Są tylko próbą nazwania tajemnicy. Może nieporadną, może niedoskonałą, ale szczerą.

W świecie pełnym obrazów łatwo zapomnieć, że światło nie pochodzi z farby ani z płótna. Źródło światła jest gdzie indziej. Obraz może jedynie odbijać blask. I tylko wtedy ma sens.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

[24.12] [24.12.2025] - Wprowadzenie do bloga "Widoki na Raj"

   (wprowadzenie do duchowej pielgrzymki) „Widoki na Raj” nie stanowią jedynie formy bloga, ani też zbioru duchowych refleksji. Są drogą, gdyż każde istnienie określane jest przez barwy, przez które stąpa także człowiek – ze swoją historią, słabością i pytaniami – zostaje zaproszony do pielgrzymki ku Światłu. Celem autora, nie jest poznanie jedynie jego poglądów, a cel głębszy - spotkanie z Tym, którego serce nieustannie szuka: Jezusem Chrystusem, żywym i obecnym w tajemnicy Trójcy Przenajświętszej, w jedności z Ojcem i działaniu Ducha Świętego tu i teraz. Treści publikowane w „Widokach na Raj” są świadectwem przejścia autora i odbiorcy poprzez obszar i czas, w którym pojawiają się zarówno chwile zachwytu, jak i doświadczenia upadku, zagubienia oraz ciemności. To opowieści o życiu realnym, stroniącym od upiększania rzeczywistości, a jednak ukazującej prawdziwy sens życia człowieka. Każdy tekst jest jak fragment mozaiki, która zawiera w sobie elementy jasne jak radość, czasem m...

[24.12] Różaniec Historii Zbawienia – Droga Modlitwy przez Czas i Wiarę

WPROWADZENIE DO RÓŻAŃCA HISTORII ZBAWIENIA Modlitwa, która prowadzi przez całe dzieje Boga z człowiekiem 1. Czym jest Różaniec Historii Zbawienia Różaniec Historii Zbawienia jest rozszerzoną, pogłębioną i medytacyjną formą modlitwy różańcowej , która prowadzi modlącego się przez całe dzieje zbawienia – od stworzenia świata, poprzez przymierza Boga z człowiekiem, historię Izraela, życie Maryi i Jezusa, dzieje Kościoła, aż po czasy współczesne i nadzieję przyszłości. Nie jest to nowa modlitwa w sensie treści – jest to nowy sposób przeżywania tej samej, niezmiennej modlitwy Kościoła , jaką jest różaniec, pogłębiony o ciągłą narrację biblijno-historyczną . Różaniec Historii Zbawienia: nie zastępuje klasycznego różańca , nie zmienia modlitw , nie wprowadza nowych formuł , lecz rozszerza pole rozważań , aby objąć całą drogę Boga z człowiekiem . To modlitwa dla tych, którzy: pragną lepiej rozumieć Pismo Święte , chcą zobaczyć sens historii , potrzebują duch...

[25.12] Etap 1 - Część 1 - Tajemnica 1 - "Stworzenie świata i człowieka"

ETAP pierwszy – TORA: Początek Objawienia Część pierwsza – Początek Stworzenia i Upadku Tajemnica pierwsza - "Stworzenie świata i człowieka" (Księga Rodzaju rozdział 1) Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię. A ziemia była pustkowiem i próżnią, ciemność była nad bezmiarem wód, a Duch Boży unosił się nad wodami. I rzekł Bóg: „Niech się stanie światłość!” I stała się światłość. I widział Bóg, że światłość była dobra, i oddzielił Bóg światłość od ciemności. Tak rozpoczął się porządek świata — z chaosu powstała harmonia, z pustki – obfitość, z ciemności – światło. Stworzenie jest hymnem o Bożym Słowie, które przynosi sens. Nie powstało z przypadku, lecz z miłości. Każdy dzień stwarzania to rytm daru i odpoczynku, dzieło, w którym Bóg patrzy i mówi: „To jest dobre”. Człowiek jest koroną stworzenia — nie panem przeciwko światu, lecz opiekunem, współpracownikiem Boga w dziele życia. Być „na obraz Boży” znaczy odzwierciedlać Jego dobroć i twórczość. Świat jest świątynią, a każdy a...