(wprowadzenie do duchowej pielgrzymki)
„Widoki na Raj” nie stanowią jedynie formy bloga, ani też zbioru duchowych refleksji. Są drogą, gdyż każde istnienie określane jest przez barwy, przez które stąpa także człowiek – ze swoją historią, słabością i pytaniami – zostaje zaproszony do pielgrzymki ku Światłu. Celem autora, nie jest poznanie jedynie jego poglądów, a cel głębszy - spotkanie z Tym, którego serce nieustannie szuka: Jezusem Chrystusem, żywym i obecnym w tajemnicy Trójcy Przenajświętszej, w jedności z Ojcem i działaniu Ducha Świętego tu i teraz.
Treści publikowane w „Widokach na Raj” są świadectwem przejścia autora i odbiorcy poprzez obszar i czas, w którym pojawiają się zarówno chwile zachwytu, jak i doświadczenia upadku, zagubienia oraz ciemności. To opowieści o życiu realnym, stroniącym od upiększania rzeczywistości, a jednak ukazującej prawdziwy sens życia człowieka.
Każdy tekst jest jak fragment mozaiki, która zawiera w sobie elementy jasne jak radość, czasem mroczne jak noc cierpienia lecz wszystkie razem układają się w jeden obraz – Miłosierdzia Boga, który nigdy nie opuszcza człowieka.
Struktura tego obszaru opiera się na trzech filarach: modlitwie, słowie (blogu) oraz ciszy.
Modlitwa jest źródłem – bez niej słowo byłoby puste. Publikacja jest drogą – przestrzenią dzielenia się doświadczeniem wiary, zmagania i nadziei. Cisza natomiast jest celem i bramą – momentem, w którym człowiek przestaje mówić, aby mógł słuchać Boga.
Pierwsza połowa całorocznego cyklu trwa do 17 czerwca i jest czasem intensywnego słowa i rozważania poprzez modlitwę oraz świadectwa i rozważania. Następnie, od 18 czerwca, następuje siedem dni ciszy kontemplacyjnej. Każdy dzień skupia się na istocie jednego słowa:
18 czerwca: ludzkość, 19 czerwca: aniołowie, 20 czerwca: święci, 21 czerwca (rocznica moich urodzin, podkreślająca jednak nie moje jestestwo, a Boga): NIE, 22 czerwca: Syn, 23 czerwca: Ojciec, 24 czerwca: Duch.
Doskonale przedstawia to poniższy schemat:
ludzkość powiązana z Synem Bożym, aniołowie jako wysłannicy Boga Ojca, święci jako owoc działania Ducha Świętego.
Druga połowa roku prowadzi ponownie przez słowo i modlitwę, aby zakończyć się kolejnymi siedmioma dniami ciszy, rozpoczynającymi się 18 grudnia. Tym razem porządek zostaje odwrócony:
Duch - Ojciec - Syn - TAK – ukazane w grafice odbitej w tafli wody w tekście z 21 grudnia, przypominającej słowo „KAT”, odnoszące się do Boga Najwyższego - święci - aniołowie - ludzkość – 24 grudnia
W nocy z 24 na 25 grudnia do ludzkości przychodzi Dzieciątko Jezus. Ono jest jak słowo „TAK” – pełne przyjęcie woli Ojca, zgoda Boga i człowieka, most między Niebem a ziemią.
„Widoki na Raj” prowadzą ku temu, co wyraził św. Paweł: [...] już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus [...] . Człowiek sam, bez Boga jest niczym, lecz dzięki Bogu może być wszystkim w Nim. Jemu należy się wdzięczność, chwała i dziękczynienie. Człowiek może jedynie żałować, przepraszać i wołać o Miłosierdzie – dla siebie i dla całego świata.
Niech więc ta publikacja nie będzie jedynie lekturą, ale spotkaniem z żywym Bogiem. Nie tylko z moimi słowami, lecz z Osobą Jezusa. Wejdź. Czytaj. Módl się. Zatrzymaj się w ciszy. I pozwól, aby Chrystus zamieszkał w Tobie – bo tylko w Nim, każde „NIE” może zostać przemienione w zbawcze „TAK”.
Komentarze
Prześlij komentarz