Kto nie narodzi się powtórnie nie wejdzie do Królestwa Bożego. Po dokonaniu wskrzeszenia przez Jezusa, znajdziemy się w Królestwie Bożym, w nowym ciele, wspólnej wierze i jednym duchu. Śmierć jest nieodzowna. Wskrzeszenie będzie dotyczyło wszystkich umarłych. Jako przykładu przywołuję fragment filmu “5 Element”, gdzie spadająca przez kilka kondygnacji kobieta, będąca jednocześnie owym piątym elementem. W przestrzeni, w której ona spada nie widać końca.
Jej otoczenie stanowi skupisko nowoczesnych budynków i poruszających się w przestrzeni maszyn. Uważam, iż tak będzie wyglądał przyszły świat. Jednocześnie aby człowiek mógł nabrać sił witalnych daleko poza tą gmatwaniną, pozostaną szczątki przyrody. Świat tworzony będzie przez sięgające nieba budynki i zatłoczone osobami przestrzeń. Na grupę tych osób będą składały się dwie kasty: żyjących w grzechu potępionych oraz zbawionych, funkcjonujących w jednym duchu i wierze. Cechą wolnej kasty będzie zdolność życia poza grzechem, kasta potępionych zaś, będzie zmuszona do korzystania z pomocy specjalistów, by zdążać do wzorca kasty wolnych. Tych, którzy nie będą zdolni do pracy nad sobą, będzie się izolowało w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu zła. Jedni zostaną wskrzeszeni natychmiast przechodząc przemianę, inni zaś po latach śmierci i oczekiwaniu w Niebie, dostąpią wskrzeszenia nieco później. Wszyscy będą świadkami nadejścia Jezusa – jedynego władcy i króla. Nastąpi równość wszystkich jednostek społecznych. Każdy sam wybierze swój los – Dobro lub zło – Niebo lub piekło. Czasy Miłosierdzia Bożego zanikną, a w wyniku sądu nad ludzkością, powstaną dwie odrębne kasty. Miłosierdzie Boże zmieni swoją formę i jednocześnie będzie dawało szansę tym, którzy chcą się zmienić pod okiem wspomnianych już specjalistów, przechodząc czasy swoistego czyśćca, a w efekcie wejść do Królestwa Bożego. Każdy kto otworzy się na tą możliwość i wykaże wolę współpracy, będzie mógł przejść tą drogę.
W tym nowym porządku istnienia kluczowe znaczenie będzie miała świadomość, ponieważ to ona zdecyduje o zdolności człowieka do życia w jedności z innymi. Królestwo Boże nie będzie jedynie miejscem, lecz stanem bycia, w którym każdy akt myśli, woli i działania pozostaje w zgodzie z Prawdą. Odrzucenie grzechu nie dokona się przez zewnętrzny przymus, ale przez wewnętrzne przebudzenie, w którym człowiek zrozumie, że zło nie daje już żadnej korzyści ani sensu. Ci, którzy będą jeszcze przywiązani do dawnych schematów, lęków i egoizmu, doświadczą rozdarcia pomiędzy nową rzeczywistością a własnym wnętrzem, co uczyni ich niezdolnymi do pełnego uczestnictwa we wspólnocie. Proces oczyszczenia stanie się więc drogą edukacji ducha, w której człowiek nauczy się odpowiedzialności za każdą myśl i czyn, a wolność przestanie oznaczać możliwość wyboru zła, lecz zdolność trwania w dobru bez wysiłku. Dopiero wtedy jedność nie będzie zagrożeniem dla indywidualności, lecz jej dopełnieniem, a wspólnota stanie się naturalnym środowiskiem istnienia, nie wymagającym kontroli ani hierarchii. Królestwo Boże objawi się jako harmonia świadomości, w której każdy rozpoznaje swoje miejsce nie przez porównanie z innymi, lecz przez pełną zgodę z własnym powołaniem.
Komentarze
Prześlij komentarz