[02.03] [24/03/2014] Bóstwo w człowieku, nie człowieka (cz. 1)

Choć wielu ludzi uważa siebie za bogów, na szczęście nimi nie są. Bóg działa przez nas i jest w nas, ale my nie istniejemy bez Niego. Skoro nie możemy istnieć bez Boga, jesteśmy jedynie Jego narzędziami – nie Nim samym. Czasem jedność Boga i człowieka jest tak głęboka, że człowiek może doznawać złudzenia własnej boskości. Pojawiają się jednak chwile zwątpienia, słabości i poczucia braku Boga. Wówczas On i tak jest z nami, bo bez Niego w ogóle by nas nie było. Nawet w śmierci Bóg nie opuszcza człowieka – i to dzięki Jego mocy, nie naszej, możemy żyć mimo śmierci cielesnej. Nasze podobieństwo do Boga wynika z jedności między Nim a człowiekiem, nie z samego człowieczeństwa. Mówiąc dosadnie: gdyby nie Bóg, bylibyśmy kupą martwego mięsa. Tylko dzięki Niemu możemy żyć, poruszać się, wzrastać i działać.

Od kilku tygodni uczestniczę w grupie formacyjnej, gdzie modlimy się Słowem Bożym. Dziękuję Bogu za tę wspólnotę. Spotkania odbywają się przy parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Opolu – i czuję się tu jak u siebie. W centrum ołtarza głównego jest Jezus Chrystus w białej szacie na czerwonym tle, z opuszczoną dłonią ukazującą Jego ranę. Nad Jezusem, na niebieskim tle, widnieje Bóg Ojciec, a pomiędzy Nimi – Duch Święty w postaci gołębicy. Pod stopami Jezusa jest krzyż, nad którym góruje Zbawiciel, a zza krzyża wyłaniają się promienie. Tam wystawiony jest Najświętszy Sakrament. Z tyłu za krzyżem widnieją litery IHS – Jezus Chrystus Król Żydowski, poniżej zaś tabernakulum.

Po prawej stronie figury Jezusa stoi figura misjonarza, po lewej – misjonarki; oboje w białych szatach. Cały ołtarz otaczają anioły, niektóre trzymające światło. Przy bocznym ołtarzu po prawej stronie jest obraz św. Józefa w zielonej szacie z młodym Jezusem, a nad nim – św. Ignacy Loyola z palcem na ustach, zachęcający do milczenia i zachowania tajemnicy. Po lewej stronie widnieje przepiękne oblicze Matki Bożej z małym Jezusem na ramionach – Ona w niebieskiej szacie, Dzieciątko w czerwonej. Nad Matką Najświętszą jest św. królowa Jadwiga. Dalej po prawej stronie stoją święci mężczyźni, po lewej – święte kobiety. Cały orszak zamykają kolorowe figury: po lewej św. Anna z córką, po prawej – św. Franciszek z Asyżu z Dzieciątkiem Jezus na ramionach. Za figurą Biedaczyny z Asyżu wisi obraz świętego Jana Pawła II.