[10.02] RHZ - Etap 2 - Część 5

[10.02] RHZ - Etap 2 - Część 5 - Tajemnica 3

ETAP 2 – PROROCY: Droga wierności i upadku

Część 5 – Mądrość i koniec życia Dawida

(1 Księga Królewska 8, 1–66)

Świątynia to serce narodu — miejsce spotkania Boga z ludźmi.

Trzecia Tajemnica – Poświęcenie Świątyni przez Salomona

(1 Krl 8, 1–66)

Wtedy Salomon zebrał starszych Izraela i wszystkich przywódców pokoleń,

aby sprowadzić Arkę Przymierza Pana z Miasta Dawidowego, czyli z Syjonu.

Gdy kapłani wnosili Arkę do wnętrza Świątyni,

do Miejsca Najświętszego pod skrzydła cherubów,

obłok napełnił dom Pański.

Kapłani nie mogli pozostać i pełnić posługi z powodu obłoku,

bo chwała Pana napełniła dom Pański.

Wtedy Salomon rzekł:

„Pan rzekł, że będzie mieszkał w obłoku,

a oto zbudowałem Ci dom na mieszkanie,

miejsce, w którym przebywać będziesz na wieki.”

Następnie król odwrócił się i błogosławił całemu zgromadzeniu Izraela, mówiąc:

„Niech będzie błogosławiony Pan, Bóg Izraela,

który spełnił obietnicę daną mojemu ojcu Dawidowi, gdy mówił:

'Nie zbudujesz mi domu, boś wiele krwi przelał,

ale syn twój, który wyjdzie z twoich bioder,

on zbuduje dom imieniu memu.'

I Pan wypełnił swoje słowo.”

Potem Salomon padł na kolana przed ołtarzem Pana,

rozpostarł ręce ku niebu i modlił się:

„Czy naprawdę Bóg zamieszka na ziemi?

Oto niebiosa i niebiosa niebios nie mogą Cię objąć,

a cóż dopiero ten dom, który zbudowałem!

Wysłuchaj więc modlitwy swojego sługi i Twojego ludu Izraela,

gdy będą się modlić w tym miejscu.

Wysłuchaj z miejsca Twego przebywania w niebie,

a gdy usłyszysz — przebacz.”

Kiedy Salomon zakończył modlitwę,

z nieba spadł ogień i strawił ofiary całopalne,

a chwała Pana napełniła Świątynię.

Lud, widząc to, padł na twarz i oddał pokłon, mówiąc:

„Pan jest dobry, Jego łaska trwa na wieki!”

To tajemnica światła — dosłownie i duchowo.

Bóg, który wcześniej wiódł lud przez pustynię w obłoku,

teraz zstępuje, by zamieszkać wśród nich.

Nie dlatego, że potrzebuje domu,

ale dlatego, że człowiek potrzebuje znaku Jego bliskości.

Świątynia Salomona to obraz ludzkiego serca —

miejsca, które ma być czyste, pełne modlitwy i pokoju.

I choć kamienie tej świątyni dawno runęły,

jej sens trwa: Bóg naprawdę zamieszkuje z ludźmi.

Trzy Wezwania do Działania

Zrób miejsce Bogu w swoim życiu.

On nie narzuca się – czeka, aż otworzysz drzwi swojego „wnętrza Świątyni”.

Zbuduj duchowy dom.

Nie z kamieni, lecz z modlitwy, wierności i przebaczenia.

Bądź miejscem obecności Boga.

Tam, gdzie jesteś – w pracy, domu, rozmowie – możesz nieść Jego pokój.

Modlitwy

Ojcze nasz, któryś jest w niebie,

święć się imię Twoje; przyjdź królestwo Twoje;

bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi.

Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj;

i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom;

i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Amen.

Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami

i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus,

dla którego chwała Pana napełniła Świątynię w obłoku.